Rabıta tasavvufda sık kullanılan bir kavram. Yani rabt etmek. Muhabbet bir rabıtadır. Yani bir bağ. Kişinin eşine, akrabasına, vatanına, evladına…duyduğu muhabbetle kalbden kalbe bir bağ meydana gelir.
Bugün meditasyon denen bir çok doktorun tavsiye ettiği, vücudda sıkışan enerjiyi de boşaltan uygulamanın doğu daki tarifidir, daha geniş mânâda.
Kul, ehli sünnet bir dergaha gönülden bağlanır. Oradaki sohbetleri, hocası ile muhabbeti hayal eder zaman zaman. Bu sayede kalb güzel şeylere muhabbet duyar. Kalb öyle yada böyle bir şeylere muhabbet duyacak Onun gıdası da o. Uzun ve meşakkatli bir yolculuktan sonra diğer muhabbetler kalbden silinir bu muhabbet mecazi aşkdan ilahi aşka aşka inkilab eder. Emanet sahibine teslim edilir. Tabi helale-harama dikkat edilerek illa.
Eğer kalb iyi şeylere rabtolunmaz ise ne olur?
Tüketimle mutlu olacağını zanneden perişan bir hâl alır. Bir şey alır 6 ay sonra hevesi geçer. Sonra başka birşeyler. Çölde bir serap arama misali ömür biter. Kalb ne olur; araba-ev-ayakkabı-çanta-saat-elbise muhabbeti ile dolmuş onlara rabtolmuş fakat bir türlü neticeyi yakalayamamış olur ki eyvah.
İşte ehli sünnet dergahların görevi; kalbi süfli şeylerden koruyup, soylu ve asil amaçlara rapteylemek. Ama bu yol uzun ve ince.
“Aşk yolunda en çok (yolda kalanların-dönenlerin)kemik sesleri gelir kulağa.!”Mesnevi-Mevlana Hocamız
BİLİMDE HER SORUNUN CEVABI YOKTUR
Bilimin de bilmedikleri, bilemeyeceği şeyler var. “Bu sorunun cevabı yoktur” demek de bir cevaptır. Din de kainatta var olan bir...
