EN FAZLA ÜÇ YA DA BEŞ PERAKENDE SINIRI OLMALI

Perakende hususunda sınır şart, artık bu bir tercih değil iktisadi bir zorunluluktur. Sermayenin demokratikleşmesi demektir. Perakende ticaretinin aileler arasında Adil paylaşımı şart olmuştur. Şirketler ihtiyaç kadar büyümeli. Perakende ticareti büyük holdinglerin nakit toplama yeri değildir artık aşırı merkeziyetçilik iflas etmiştir. Bir şirketin 2000 şube açması başarı değil 2000 ailenin kendi geçim kaynağına ulaşması gerçek bir başarıdır. Perakende hakkının aile bazında sınırlandırılması servetin kılcal damarlara yayılmasını sağlar. Bir aile en fazla 3 ya da 5 perakende mağazası açabilmeli. Zira bugün Türkiye’de ve dünyada birçok lokanta ve market ve bilimum başka sektörlerde faaliyet gösteren zincir mağaza ve marketlerin battığını binlerce insanın Kış ortasında işsiz kaldığını görmekteyiz bu sınır vahşi büyümeye karşı ahlaki İktisadi bir kalkandır. Dolayısıyla bu sınırlama özgürlükleri engelleme değil ahlaki bir dengelemedir. Verimlilik daha çok kâr değil daha çok huzur ve adalet demektir. Ahlaki gelişim için paylaşım şart. Doyumsuz büyüme hırsına piyasa teslim edilemez. Bugünkü elimizdeki laboratuvar veriler zincir mağazacılığın topluma faydalı olmadığını bilakis zararlı olduğunu göstermektedir. Bir aile 2000 mağaza açtığında buradan gelen peraken de geliri o ailenin lüks tüketimine gider yat parasına gider ama 2000 aile birer Bakkal açtığında O evlerin sofrasına ekmek olarak gider peynir olarak gider o para.