Maddeye ilah boyutunda önem veren insanlar hakikati göremez. Tarihte nice peygamber geldi geçti. Onların çoğu dünyalık zenginliği olmayan gönül sultanları idi. Ama en yakın akrabalarından dahi nerede senin dünyalık zenginliğin sorgulamasına muhatap oldular. Ve dediler;
1-Yerden bize bir pınar fışkırtmadıkça;
2-Yahut senin hurmalardan, üzümlerden oluşan bir bahçen olup, aralarından şarıl şarıl ırmaklar akıtmadıkça;
3-Yahut iddia ettiğin gibi, gökyüzünü üzerimize parça parça düşürmedikçe;
4-Yahut Allah’ı ve melekleri karşımıza getirmedikçe;
5-Yahut altından bir evin olmadıkça;
6-Ya da göğe çıkmadıkça sana asla inanmayacağız.
7-Bize gökten okuyacağımız bir kitap indirmedikçe göğe çıktığına da inanacak değiliz.” De ki: “Rabbimi tenzih ederim. Ben ancak resûl olarak gönderilen bir beşerim.
İşte bugün her şeyin değerini bilip, hiç bir şeyin kıymetini bilmeyen insan modeli. Bencil, hodbin, heva ve hevesini ilah edinmiş. Hak-hukuk tanımayan, helal-haram kavramlarını kaybetmiş.
Dinlere böyle bakılmaz.
Din, zenginlik sağlayan bir tılsım değildir.
Ama mutluluk verir.
Bazı İslamî filmlerde şu sahneler var;
Bir putperest gidiyor putunu yıkıyor ve diyor-Sen gerçek olsa idin ben galip olurdum..vb.
Efendiler.!Galibiyette mağlubiyette Allah’dandır. Biz çalışacağız karar Rabbimize ait. Maddi başarı ölçü değildir. Nice Peygamber yenildi şehid oldu.
Peygamberimiz@ dahi Uhud’da mağlubiyeti yaşadı.5 veya 6 çocuğu vefat etti hayatta iken. Hz. Zekeriya-as- testere ile doğrandı. Peygamber dahi olsa illa her savaşta galip olacak diye bir itikad yok. O zaman herkes inanır elmas ile kömürün farkı kalmaz.
Onlar huzur ve ahlak getirdi.
